Voornemens

Vandaag is een bijzondere dag. Of ja, eigenlijk ook niet, want op zich is er niets anders dan gisteren. Er is alleen één klein dingetje gewijzigd, een cijfer op de kalender. Jawel, we zijn begonnen aan een nieuw jaar. En dat idee triggert de gedachte dat we op een of andere manier opnieuw kunnen beginnen. Ineens heeft iedereen het dus over ‘goede voornemens’. De voornemens variëren sterk, maar je kan ze grosso modo opdelen in twee groepen. Sommigen willen vooral méér van iets: meer sporten, meer lezen, meer sparen en anderen willen minder van iets: minder suiker eten, minder drinken, minder nieuwe kleren kopen. Ik voel een lichte voorkeur voor de visie van de eerste groep, maar ben er zelf nog niet helemaal uit. Zo’n levensbepalende keuze maken, dat is voor mij niet simpel. Want kiezen is verliezen. Ik heb het er al mijn hele leven moeilijk mee. Een keuze maken werkt verlammend, vooral als ik er te lang over kan nadenken.

Meer lezen over Voornemens

Le Vernet

Ik neem jullie mee voor een tripje, naar een plek ‘waar de huizen geen nummer hebben’. Dat klinkt als een parodie op een nummer van U2, maar het betekent zoveel als ‘het hol van Pluto’. Het is enkel te bereiken als je na 850 kilometer autostrade nog een anderhalf durende bergrit aankan. De weg ernaartoe is als een ingangsexamen waar weinigen in slagen zonder spuugzakjes. Pas dan kom je aan in Le Vernet. Om eerlijk te zijn, dat is gewoon een straat, een straatje, of ja, een verharde boerenwegel eigenlijk, met daarrond een paar huizen. In de meeste gps-systemen zal je het zelfs niet terugvinden, toch niet onder de L, zelfs niet bij de V, maar wel onder de D. De D van ‘Dieu-dit-Le-Vernet’, vrij vertaald: ‘Als God-het-zegt-zullen-we-het-dan-maar-Le-Vernet-noemen…’ Dat was de strikvraag op dat ingangsexamen. Maar geen zorgen, voor wie niet zou slagen, geef ik een schriftelijke rondleiding.

Meer lezen over Le Vernet